ไม่ได้อัพไดมาหลายวันเลยแฮะ ไม่มีอะไรหรอกค่า

หม่ามี้ขี้เกียจอ่ะจิ หุหุ

วันนี้ต้องมาอัพซะหน่อยเด๊วจะลืมซะหมด

ก่อนอื่นขอ ซินเจี่ยหยู่อี่ ซินนี้ฮวดไช้ ทุกๆคนนะค่า

ขอให้มีความสุขมากๆ สุขภาพแข็งแรง

ร่ำรวยเงินทอง ลาภ ยศ ชื่อเสียงทุกๆคนเลยนะค่า

วันที่ 6 กุมภาพันธ์ ที่ผ่านมา

นีน่าอายุครบ 1 ขวบ 5 เดือน (17 เดือน) แล้วนะค่า

พัฒนาการโดยทั่วไป นีน่าเริ่มพูดคำต่างๆได้มากขึ้น

ปาป๊า (เปลี่ยนจากเรียกพ่อมาเรียกปาป๊า เพราะออกเสียงง่ายกว่าเยอะเลย) , มี๊ , ม่า , หมา , อี๊ , ไปๆ ,

หม่ำๆ , เคๆ (โอเค) , โหลๆ (ฮัลโหล) ,

จ๊ะ , ปา (ปลา)

แต่คำที่ทำเอาหม่ามี้ยิ้มหน้าบาน

พ่อดีใจจนหน้าเหี่ยว ก็คือ

“ตี้” หมายถึง คิตตี้ ค่า

คำข้างบนส่วนใหญ่เป็นคำที่หม่ามี้สอนให้นีน่าพูดตาม

แต่คำว่าคิตตี้นีน่าพูดออกมาเองเลย

มีวันนึงตอนพานีน่าไปอาบน้ำ

นีน่าก็ชี้ไปที่สติ๊กเกอร์ที่ผนังห้องน้ำ แล้วเรียก ตี้

ตอนแรกไม่แน่ใจว่าฟลุ๊ครึป่าว

พออาบน้ำเสร็จ นีน่าก็ชี้ไปที่ประตูตู้เย็น

แล้วก็เรียก ตี้  (พอดีตู้เย็นก็ติดสติ๊กเกอร์คิตตี้)

คราวนี้หม่ามี้ว่าไม่ฟลุ๊คแล้วล่ะ

 หม่ามี้เลยถามนีน่าว่าคิตตี้อยู่ไหนมั่งค่า

นีน่าก็เดินไปชี้ที่กระโถน รถขาไถ ของเล่น

ผ้าปูที่นอน ฯลฯ

หม่ามี้เลยถามว่านีน่าชอบคิตตี้มั้ย

เธอก็พนักหน้ารับทันที อิอิ

ที่หม่ามี้ดีใจก็คือไม่เคยสอนนีน่าพูดคำนี้เลย

จู่ๆนีน่าก็พูดขึ้นมาเอง แถมเป็นคำที่ถูกใจหม่ามี้เป็นที่สุด

เวลาอยากได้อะไร นีน่าก็จะเดินมาธุจ้า

พร้อมกับพูด “จ้า”

ถ้าไม่ได้ก็จะ “จ้า” ไปเรื่อยๆจนกว่าจะได้

ปกติเวลาที่นีน่าเจ็บมือ ขา หรืออะไรก็ตาม

ก็จะเดินมาให้พ่อหือหม่ามี้เป่าเพี๊ยงให้

พอวันนึงหม่ามี้มีแผลที่มือ นีน่าเห็นก็เข้ามาจุ๊บที่แผล

(ประมาณว่าเป่าเพี๊ยง) หม่ามี้ปลื้มใจมั่กมากเลยล่ะ

พัฒนาการด้านอื่นๆ

ด้านร่างกาย นีน่าเริ่มใช้กล้ามเนื้อมัดเล็กได้ดีขึ้นมากมาย

สังเกตได้จาก เวลาไขกุญแจ นีน่าจะเสียบได้แม่นขึ้น

เวลาเล่นของเล่นหยอดเหรียญ นีน่าก็หยอดเองทุกครั้ง

ตอนนี้นีน่าก็ถือขวดนมเองได้แล้วนะค่า

กั่กๆๆ คนอื่นถือได้ตั้งนานแล้วเนอะ

ส่วนกินข้าวก็ตักกินเองได้แล้วค่า ถ้าหิวและอยากกิน

ตักกินเองแป๊บเดียวหมดชามเลยค่า

นีน่าเริ่มสนใจตุ๊กตามากขึ้น

เมื่อก่อนเวลาส่งให้นีน่าก็เฉยๆ

ตอนนี้เริ่มเอามากอด เอามาหอม

แถมบางทีเอานมกะน้ำไปป้อนตุ๊กตาด้วยน๊า

ตอนนี้ไปไหนมาไหนเลยอุ้มตุ๊กตาไปด้วยตลอดเลย

ด้านอารมณ์ เริ่มมีอารมณ์ต่างๆมากขึ้น

เริ่มอายเวลาคนแปลกหน้าจะมาเล่นด้วย

เริ่มมีอารมณโมโหร้าย ขว้างปาข้าวของ

เวลาไม่ได้ดั่งใจ ก็ร้องไห้ ทำตัวอ่อนกองไปกะพื้น

ยังดียังไม่นอนบนพื้นร้องกรี๊ดๆ หรือว่าใกล้แล้วหว่า

แต่เวลาน่ารัก ก็น่ารักมากมาย

บอกอะไรรู้หมด เข้าใจหมด

ให้ทำอะไรก็ทำได้ทุกอย่าง แต่ขึ้นอยู่กะอารมณ์ว่าจะทำมั้ย

วันก่อนซื้อน้ำผลไม้กล่องเล็กๆให้กิน นีน่าบีบกล่อง

น้ำหกเลอะพื้นบ้าน หม่ามี้กำลังจะกรี๊ดแล้วเชียว

นีน่าวิ่งตื๋อไปหยิบผ้ามาเช็ดพื้นใหญ่เลย

เลยดุไม่ออก ได้แต่อมยิ้มแทน 555++

แต่เรื่องที่ทำให้หม่ามี้ปรี๊ดแตกแทบทุกวันคือเรื่องกิน

นีน่าพักนี้กินยากมั่กมาก (ตั้งแต่เป็นหวัด)

ส่วนใหญ่กินได้ไม่เยอะ ของโปรดอย่างมักโรนีซุปไข่

ปกติกินหมดชาม ช่วงนี้กินอย่างมากก็ครึ่งชาม

ส่วนของที่ไม่โปรดบางทีกินไป 2-3 คำก็ไม่กินแล้ว

นมก็กินไม่เยอะเท่าไร วันนึงไม่ถึง 20 ออนซ์แล้ว

เฮ้อ....กลุ้มใจจัง เมื่อไรนีน่าจะกินดีๆ กินง่ายๆ ซะทีน๊า

โหมดทั่วไป

วันก่อน (อาทิตย์ 3 กุมภา)

แวะไปหาแม่จันกะหนุ่มจิลที่บ้าน

เด็กๆ 2 คนเล่นกันหนุกหนานมากมาย

แล้วเราก็พากันไปหม่ำข้าวกัน

เกิดศึกชิงเมนูกันเล็กน้อย

ทำเอาเสียน้ำตากันไปนิดหน่อย

วันนี้สนุกมากๆเลย เอาไว้วันหลังเจอกันอีกน๊า

นัดหน้า(ที่นัดกันไว้) แม่จันพร้อมเมื่อไรโทรมานะจ๊ะ

ตรุษจีน

ตรุษจีนปีนี้ หม่ามี้ลองเอาชุดของปีที่แล้วมาให้นีน่าลองใส่

ปรากฎว่าใส่ได้แฮะ เพียงแต่ปีก่อนเอาเสื้อมาทำเป็นชุดกระโปรง ปีนี้ใส่เป็นเสื้อได้พอดีเลย

แต่กระโปรงคับนิดหน่อย รูดซิปไม่ขึ้นเลย

วันเสาร์พานีน่าไปรับอั่งเปาจากอาม่า อี๊พรที่ร้านยา

อี๊ปุ๊กฝากอั่งเปามาด้วยค่า เงินเยอะไม่เยอะไม่สำคัญ

สำคัญที่ซองอั่งเปา น่ารักมากมาย

จากนั้นพ่อกะหม่ามี้ก็พานีน่าไปไหว้พระที่วัดเล่ง เน่ย ยี่ (วัดมังกร) เราไปกันตอนกลางคืนเพราะกลัวแดดร้อน

โชคดีได้จอดรถใกล้ๆวัดเลย

ลงไปไหว้พระกัน คนเยอะแต่ก็ไม่แออัดมากเท่าไร

แล้วเราก็จะไปไหว้ศาลเจ้าพ่อเสือกันต่อ

แต่พอไปถึง อ้าว...ปิดแล้ว คงต้องมาวันหลังแทน

เลยไปหาข้าวหม่ำๆกัน ไปเห็นร้านส้มตำท่าทางน่ากิน

ก็เลยแวะเข้าไป (จำชื่อร้านไม่ได้แล้วค่า) ในร้านมีรูปถ่ายดาราเต็มเลย สงสัยร้านนี้จะดังแฮะ

นีน่ากินข้าวเหนียว+ไก่ย่างได้เยอะเลยดีจัง

แล้วกะว่าจะแวะไปหม่ำ มนต์ นมสดซะหน่อย

อุตสาห์มาถึงถิ่น  อ้าว...ปิดอีกแล้ว

งั้นไว้มาใหม่รอบหน้า

ตอนมาไหว้ศาลเจ้าพ่อเสือล่ะกันเนอะ

วันเสาร์ไปเดินเล่นกันที่สนามหลวง2 (สวนทวีนารมย์)

พานีน่าไปเล่นที่สนามเด็กเล่น นีน่ามีแขยงเล็กน้อย

เพราะเธอกลัวทรายค่า เวลาเดินจะค่อยๆย่องน่าดู

ผิดวิสัยปกติของเธอมาก ปกติจะวิ่งๆๆๆๆๆ

ตอนแรกว่าจะหาอะไรหม่ำๆที่นี่

แต่ดูแล้วไม่มีร้านน่านั่งเลย

เลยไปที่ร้านบ้านน้ำเคียงดินที่ ถ.อุทยานกันแทน

กรี๊ดดดดด...ไปถึงร้าน คนเยอะมากมาย คนรอคิวเพียบ

ไม่ไหวๆๆ หม่ามี้หิวไส้แทบขาดแล้ว เลยว่าไปร้านอื่นดีฝ่า

ออกมาจากร้านได้แป๊บเดียว โห..กลิ่นตุตุ โชยมา

นีน่าอึนี่เอง เลยพาลงไปล้างก้น เปลี่ยนเพิรส์

จากนั้นเลยไปร้านเรือนแก้ว (ร้านประจำของอาม่า)

ร้านนี้หม่ามี้ชอบมากๆ อาหารเร็ว อร่อย ไม่แพง

มีของ Entertain เด็กๆเพียบเลย

ทั้งของเล่นหยอดเหรียญ

มีนก ปลา หนูแกสบี้ให้ดู แถมมีกล้วยไม้ ให้แลกอีกด้วย

นีน่าหม่ำข้าวผัดกุ้งไป 2 ถ้วย กับทอดมันกุ้งอีก 1 ชิ้น

หม่ำได้เยอะอีกแล้ว สงสัยจะหิวจัด เพราะเล่นมาเหนื่อย

วันอาทิตย์เรามีนัดไปทำสังฆทานกะอาม่า อี๊พร กันค่า

อากงไม่อยู่ ไปเที่ยวกะก๊วนเพื่อนคะ

ไม่ได้หยิบกล้องออกมาเลย พอดีที่วัดคนเยอะมากมาย

เลยรีบถวายเสร็จก็รีบกลับบ้าน

เดือนนี้เป็นเดือนสำคัญค่า

เพราะเป็นเดือนเกิดของหม่ามี้ (วันที่ 14 ค่า)

ปีนี้พ่อจะพาไปฉลองกันที่พัทยาค่า

ยังไงมานับถอยหลังวันเกิดหม่ามี้นีน่าพร้อมๆกันนะคะ

5…4…3…2…